Van 12 tot 15 april was er Motel Mozaïque in Rotterdam, een festival met vooral veel concerten maar ook aandacht voor performance en voor de eerste keer ook film. Ik was in 2004 al eens geweest (dat was een tijd geleden!) met Frits/Wouter en Chris/Hobbes. De keren daarna kwamen niet zo goed uit, maar deze keer wel, whoepie!
Volgens de site begon het dus op 12 april; daar was alleen heel weinig van te merken: iedereen stond maar wat rond te lummelen in locatie de Tent, maar als je contacten had in de Rotterdamse/Nederlandse cultuurestablishment had je het geloof ik wel naar je zin. Dat naast het feit dat het verdomd lastig was om uberhaupt uit te vinden waar en hoe laat er iets ging gebeuren die avond. Ook zou ik bijvoorbeeld een vrijwilligersbandje ophalen, na wat onrust en gebel bleek dat eigenlijk pas de volgende dag te kunnen…
Van tevoren heb ik wel meerdere mensen aangemoedigd om mee te gaan, helaas kon uiteindelijk alleen Mayo op vrijdag. Met Meral en Mayo zijn we ook donderdag even langs gegaan dus, maar dat viel nogal tegen (met als gevolg een slaperig ogende Meral bij restaurant de Bazar).
Bij Meral wezen slapen die de volgende dag naar Zeeland moest. Ik ben naar Mayo toegegaan, in een galerie waar haar vader zijn schilderijen aan het ophangen was. Met z’n drieen zijn we terug naar Ridderkerk gegaan en daar zijn we rondgefietst van hun droge volkstuintje met kippen naar de grienden en uitkijk op de Kinderdijk.
In de avond zijn we na ontmoeting van Mayo’s kunstcollectiefbuddy Arie naar A Silver Mt. Zion in de Schouwburg geweest wat we toch iets te depressief vonden (Mayo: “Alsof ‘ie van een flat aan het springen is!”), daar ook nog Chris/Hobbes met aanhang en Neelis (broer van Frits/Wouter) ontmoet. Eerst langs de Off_corso langs de Engelse (!) band Fujiya & Miyagi, wat vrij saai was. Dus, door naar Cucosa, een lokaal kunstenaarscollectief. Aardig, maar weinig te zien. Vervolgens naar !!! in de Off_corso; leuke en enthousiaste percussie maar het raakte me toch niet helemaal totdat de zanger wat meer ging dierlijk ging schreeuwen en er heel veel energie in zat, echt geweldig! Het geluid in de Off_corso was trouwens belabberd, zeker vergeleken met de Schouwburg (maar dat spreekt): veel te hard en veel te weinig nuance.
In de Schouwburg toen The Moi Non Plus gezien, de beste band die ik heb gezien daar: hele energieke post-rock/punk a la Thermals maar met meer rust in de gitaar en meer geschreeuw door de microfoon. Tweemansband (drums/gitaar), maar geniaal! Achteraf niks meer van ze kunnen vinden en ze waren (van horen zeggen) keidronken. Ik hoop dat hun muziek even leuk is als ze sober zijn =)…
Van een kort momentje bij Zita Swoon dat vrij standaard was behalve de prachtige donkere achtergrondzangeressen met prachtige stemmen, vertrokken naar Deerhoof. Toevallig gingen Chris/Hobbes plus aanhang (hoe heet ze nou ook weer?) en Neelis ook naar Deerhoof in Lantaren/Venster. Een drummer die helemaal gek werd en op een gegeven moment een drumstokje kapotsloeg zodat het losse deel 7 meter hoog de lucht in vloog. Het was een tijdje erg leuk maar door het gebrek aan lijn in de liedjes hield ik het toch voor gezien en ben naast een crepe-verkoopster gaan zitten, kijken naar de handelingen (beslag, beleg, dubbelvouwen op de plaat, nieuw beslag zodat de crepes elkaar niet raken, de eerste crepe nog een keer dubbelvouwen en met een servetje overhandigen, etc.)
Patatje gehaald en van plan naar Digitalism te gaan maar uiteindelijk met Mayo besloten toch maar terug te gaan naar haar huis. Helaas moesten we nog een uur wachten voor de bus dus eerst nog een Irish Coffee gehaald (hmm…)
De volgende dag begonnen in Tent, bandjes rustige muziek zien maken. Was erg relaxed. Ik was er in m’n eentje, en Ike uit m’n huis ook dus we zijn even samen gaan zitten. Bunny Rabbit (leuk hiphop-achtig meisjesduo, pastte niet helemaal in de setting), Fixkes (aardige maar wat saaie gitaarpop + balads) en Camera Obscura (zou Belle and Sebastian-achtig moeten zijn. De muziek was vergelijkbaar maar een stuk minder grijpend/urgent wat het een beetje saai maakte. Het waren wel vrij volle composities dus dat was wel een leuke afwisseling).
Op perron Mozaïque oftewel Station Hofplein (een verlaten perron & kraakpand) moest ik toen vrijwilligen. Hier hadden ze een hiphop crowd gemixt met de Motel Mozaique gasten wat een leuke sfeer opleverde. Ik ben gestart met boven glazen/flesjes halen, daarna nog een heel aantal kratjes op en neer zitten slepen; ze hadden de bar aan de andere kant van de opslag gezet, dus je moest de trap van een perron op en een spoor oversteken met een volle krat. Warm dat het was 
.. Op een gegeven moment was de diesel van het aggregaat vrijwel op tijdens een concert van Duvel Duvel; snel alle koelkasten en overbodige lampen uit en racen naar het tankstation om je bij het aggregaat staand te realiseren dat we de sleutel van de dieseltank niet hadden… Doh! Na heel wat gebel kwam er op het nippertje dan nog iemand met de sleutel, gelukkig! Na drie uur heen en weer geren/gesjouw kreeg ik een pizza (jeej!) en mocht ik bij het slaapproject gaan staan wat niet veel meer is dan een beetje opruimen en surveilleren.
Om tien uur klaar, dus, op naar Lantaren/Venster voor Akron/Family! Helaas, een gigantische rij… Dat was wel echt balen.. Ik was te moe om me te realiseren dat ik gewoon m’n vrijwilligersbandje moest misbruiken, dus ben ik naar Rodriguez in Schouwburg gegaan voor wat bleek soms aardige maar vooral gezapige blues. Vervolgens naar the Bees in Off_corso geweest maar dat kon me (mede door het slechte geluid) ook niet echt boeien. Na Patrick Wolf ook even te hebben doorstaan met z’n markante maar weinig boeiende rock ben ik vermoeid de twee-en-een-half uur durende reis naar huis aangegaan, helaas Amon Tobin missend…
Wat hou je er aan over? Vier dagen spierpijn (van het vrijwilligen) en een paar mooie herinneringen en nieuwe muziekkennis. En dat gratis!