Blootsvoets door het leven

Een deel van de doelstelling van AFRICA@home is ook om de kennis die mensen opdoen aan BOINC ook te verspreiden in Afrika. Er is daar ook een wiki van gemaakt. Daarvoor hadden ze dit jaar een workshop in Muizenberg in Zuid-Afrika georganiseerd (in de buurt van Kaapstad), bij het African Institute for Mathematical Sciences (AIMS). Aan AIMS zelf is ook nog een interessant verhaal verbonden, laten we dat eerst behandelen.

AIMS heeft tot doel om wiskundige wetenschappen (dat zijn dus wiskunde, maar ook natuurkunde, informatica of operationele wetenschappen) te verspreiden door Afrika. Dit doen zij door een één-jarige studie te geven, een zogenaamde Honours, tussen de Bachelor en de Master in. In dit jaar hebben zij een heel aantal blokken van 3 weken die steeds een andere gebied van de wiskundige wetenschappen uitlicht. De studenten worden zo gekozen dat er ongeveer twee toppers komen uit elk Afrikaans land, met elk jaar zo’n 50 studenten in totaal. Dit alles wordt gedaan in een opgeknapt hotel, met slaapplekken vanaf de tweede verdieping, kantoren voor docenten en een computerzaal met 50 computers en een terras op de eerste verdieping en tenslotte een kantine, een collegezaal en een ontspanningsruimte op de begane grond. Alles gebeurt dus in hetzelfde gebouw: studeren, eten, slapen en ontspannen. Zo ontstaat er een goede band tussen de studenten en kunnen ze ook een informele band opbouwen met docenten: die zitten ook in dat gebouw te eten en ontspannen. De docenten zijn behoren vaak ook tot de top van hun vak binnen Afrika, en komen overal vanuit Afrika. De kosten blijven zo relatief laag, al wordt de helft van het budget aan vliegkosten besteed. AIMS is nu bezig om AIMinet op te zetten, een uitbreiding van het concept naar andere landen. Bijvoorbeeld Uganda en Mali waren nu in de gading maar ze willen tegen 2020 geloof ik 15 dergelijke instituten opgezet hebben.

De sfeer bij AIMS is geweldig, heel amiacaal maar ook erg leergierig, gedisciplineerd en ambitieus. Dit wordt vast en zeker geholpen door het campusconcept, en doordat de studenten over het algemeen beseffen hoe bevoorrecht ze zijn dat ze kunnen studeren.

Met AIMS had ik de vorige keer al kennis gemaakt maar voor de workshop waren de studenten al naar huis en waren er deelnemers gekozen uit alle aanmeldingen voor de workshop. Er waren zo’n 200 aanmeldingen en 40 plekken dus er zijn een hele hoop mensen afgevallen. Onder de gelukkigen waren mensen die wat wiskundiger waren ingesteld maar ook mensen die al heel wat van Linux afwisten. Ubuntu is het besturingssysteem van AIMS, en de BOINC server wordt opgezet op een Linux server, dus een beetje Linux kennis is voor het gebruiken van BOINC noodzakelijk. Er waren Master studenten, PhD studenten maar ook professoren gekozen. Verder waren er Engels- en Franstaligen al was er bij iedereen wel wat Engelse kennis. Dit laatste leverde soms wel problemen op, omdat alle tutoren Engelstalig waren.

Doordat ik bij de Erasmus bezig was met Java gebruiken met BOINC werd ik gevraagd een aantal presentaties te geven, waarvan de eerste een half uur en de tweede twee uur. Ik schrok wel even van dat laatste maar uiteindelijk is dat helemaal goedgekomen, al werd het doel van de presentatie de avond van tevoren nog gewijzigd. Mensen waren erg tevreden met mijn presentaties, dus daar was ik wel blij mee, als de eerste presentaties voor onbekend publiek.

Naast lessen hebben we ook heel veel uren in de computerzaal doorgebracht met practica, wat erg leuk was om te begeleiden. Deelnemers waren gezet in groepjes van 3, elk hadden ze een desktop computer en samen moesten ze een server delen. De eerste stap was om een Ubuntu server zonder grafische omgeving op een geformatteerde computer te zetten. Dit lukte als vanzelf bij sommigen maar ging erg lastig bij anderen. Zo zou het die week ook blijven.

Uiteindelijk hebben ze zelf een BOINC server opgezet en daarmee clients verbonden. Het moet nog blijken of ze dat kunnen reproduceren zonder onze hulp, maar het was toch al heel wat. De meeste mensen waren achteraf erg enthousiast om in ieder geval de BOINC clients te promoten en te installeren en ook mensen in hun omgeving warm te maken voor een project op een BOINC server.

De dagen waren lang (8 tot 22 uur) en heel vermoeiend. Zo rond 19 uur had ik meestal al wel weer zin om te gaan slapen maar dat kon uiteraard niet.

In de twee weken totaal dat ik Muizenberg was heb ik nog met Carel afgesproken, langs mijn oude huisbaas geweest en Terry-Jo even gezien. Leuk-leuk! De volgende keer komen zij naar Europa is de deal ;).

Degene die achter de opdracht van AFRICA@home zitten zijn Francois Grey en Ben Segal bij CERN (Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire). Ben Segal is een ere-werknemer: hij mag nu na zijn pensioen doorwerken zonder salaris. Francois Grey is wel gewoon werknemer. Ben Segal had me uitgenodigd om naar CERN in Geneve te komen, relaxed dus! Toevallig moest Donald toen ook een film schieten in Zwitserland dus we zijn samen gereden met het laatste stukje met de trein. Leuk om weer even achter het stuur te zitten, de helft van de rit!

CERN zelf zag eruit als een militaire basis, met ook vrij veel security. Het ligt even uit de stad dus er is ook niet zoveel te doen ’s avonds. Ik heb een aantal dagen met Ben doorgebracht en alles doorgesproken, dat was erg informatief. Hij is een ook oude rot bij de computers van CERN dus hij kon me alle ontwikkelingen uit de doeken doen, van supercomputers tot de controversiële TCP/IP en de uitvinding van het internet. CERN is ook een walhalla voor de natuurkunde en al wist ik daar een stuk minder over heeft hij me daar ook aardig wat over duidelijk gemaakt.

Tussendoor ben ik bij de leukste Botanische tuin die ik ken langsgeweest, met een prachtige carrousel en nog een hoop andere faciliteiten voor kinderen.

Donald had langer nodig dan ik in Zwitserland dus ik ben nog een paar dagen naar Bern geweest.  Bern heeft een mooie maar kleine binnenstad en een enorme saaie buitenstad eromheen. Het centrum is leuk om in rond te dwalen erg mooi maar meer voor een middag of een dag dan voor een paar dagen, ik vond het dan ook vrij saai. Wel een paar prachtige foto’s gemaakt.

Donald kwam me in Bern ophalen wat nog een hele crisis was: het is een grote stad en de binnenstad is niet goed toegankelijk voor verkeer. Daar kwam nog bij dat de batterij van m’n mobieltje vrijwel leeg was en het communiceren erg lastig ging. Gelukkig mocht ik hem nog opladen in een kiosk, uiteindelijk zijn we er gekomen.

Aan het einde van mijn tijd bij SACEMA in Zuid-Afrika heb ik bij Roel Bakker van het Erasmus MC afdeling MGZ navraag gedaan of hij nog iemand nodig had voor een baantje en dit was het geval, dus dat ik mooi. Het baantje bestaat er uit dat ik een programma, STDSIM, dat lijkt op degene die ik bij SACEMA aan het ontwikkelen was, maar dan volwassener, moest gaan uitbreiden zodat het makkelijk op verschillende computers tegelijk te draaien viel.

Nog een beetje ingaan op die opdracht: er bestaat een software infrastructuur genaamd BOINC wat een programma op meerdere plekken tegelijk kan draaien, bijvoorbeeld bij mensen thuis, vrijwilligers. Dit moest ik gebruiken voor STDSIM. Andere programma’s die hiervan gebruik maken zijn SETI@home die met de hulp van heel veel computers kijkt of er in de geluiden uit de ruimte signalen van andere buitenaardse wezens zitten. Een ander programma ClimatePrediction.org kijkt met een model naar wat er met het klimaat gaat gebeuren en welke parameters daarvoor belangrijk zijn. Nog een andere maakt combinaties met proteinen om te kijken welke 3D structuur ze zullen hebben. Wat al die programma’s gemeen hebben is dat ze veel kunnen doen doordat er zoveel mensen aan kunnen meerekenen, omdat het voor een enkele computer duizenden jaren zou duren.

Deze opdracht heeft te maken met een organisatie genaamd AFRICA@home. Die willen programma’s die gebruikt worden voor humanitaire zaken in Afrika krachtiger maken door ze BOINC te laten gebruiken. Tot nu toe hebben ze Malariacontrol.net gemaakt, een malariamodel, daar moet STDSIM bijkomen en nog een ander programma, welke nog niet bekend is.

Jij kunt ook eens kijken naar BOINC, het is heel makkelijk te installeren en te gebruiken. Er zijn heel veer verschillende doelen die je daarmee kunt helpen, van wiskundig tot medisch.

Ik heb 5 maanden, 3 dagen per week, om STDSIM helemaal gereed te maken voor BOINC. Nota bene: ik ben in april begonnen.

Van 12 tot 15 april was er Motel Mozaïque in Rotterdam, een festival met vooral veel concerten maar ook aandacht voor performance en voor de eerste keer ook film. Ik was in 2004 al eens geweest (dat was een tijd geleden!) met Frits/Wouter en Chris/Hobbes. De keren daarna kwamen niet zo goed uit, maar deze keer wel, whoepie!

Volgens de site begon het dus op 12 april; daar was alleen heel weinig van te merken: iedereen stond maar wat rond te lummelen in locatie de Tent, maar als je contacten had in de Rotterdamse/Nederlandse cultuurestablishment had je het geloof ik wel naar je zin. Dat naast het feit dat het verdomd lastig was om uberhaupt uit te vinden waar en hoe laat er iets ging gebeuren die avond. Ook zou ik bijvoorbeeld een vrijwilligersbandje ophalen, na wat onrust en gebel bleek dat eigenlijk pas de volgende dag te kunnen…

Van tevoren heb ik wel meerdere mensen aangemoedigd om mee te gaan, helaas kon uiteindelijk alleen Mayo op vrijdag. Met Meral en Mayo zijn we ook donderdag even langs gegaan dus, maar dat viel nogal tegen (met als gevolg een slaperig ogende Meral bij restaurant de Bazar).

Bij Meral wezen slapen die de volgende dag naar Zeeland moest. Ik ben naar Mayo toegegaan, in een galerie waar haar vader zijn schilderijen aan het ophangen was. Met z’n drieen zijn we terug naar Ridderkerk gegaan en daar zijn we rondgefietst van hun droge volkstuintje met kippen naar de grienden en uitkijk op de Kinderdijk.

In de avond zijn we na ontmoeting van Mayo’s kunstcollectiefbuddy Arie naar A Silver Mt. Zion in de Schouwburg geweest wat we toch iets te depressief vonden (Mayo: “Alsof ‘ie van een flat aan het springen is!”), daar ook nog Chris/Hobbes met aanhang en Neelis (broer van Frits/Wouter) ontmoet. Eerst langs de Off_corso langs de Engelse (!) band Fujiya & Miyagi, wat vrij saai was. Dus, door naar Cucosa, een lokaal kunstenaarscollectief. Aardig, maar weinig te zien. Vervolgens naar !!! in de Off_corso; leuke en enthousiaste percussie maar het raakte me toch niet helemaal totdat de zanger wat meer ging dierlijk ging schreeuwen en er heel veel energie in zat, echt geweldig! Het geluid in de Off_corso was trouwens belabberd, zeker vergeleken met de Schouwburg (maar dat spreekt): veel te hard en veel te weinig nuance.

In de Schouwburg toen The Moi Non Plus gezien, de beste band die ik heb gezien daar: hele energieke post-rock/punk a la Thermals maar met meer rust in de gitaar en meer geschreeuw door de microfoon. Tweemansband (drums/gitaar), maar geniaal! Achteraf niks meer van ze kunnen vinden en ze waren (van horen zeggen) keidronken. Ik hoop dat hun muziek even leuk is als ze sober zijn =)…

Van een kort momentje bij Zita Swoon dat vrij standaard was behalve de prachtige donkere achtergrondzangeressen met prachtige stemmen, vertrokken naar Deerhoof. Toevallig gingen Chris/Hobbes plus aanhang (hoe heet ze nou ook weer?) en Neelis ook naar Deerhoof in Lantaren/Venster. Een drummer die helemaal gek werd en op een gegeven moment een drumstokje kapotsloeg zodat het losse deel 7 meter hoog de lucht in vloog. Het was een tijdje erg leuk maar door het gebrek aan lijn in de liedjes hield ik het toch voor gezien en ben naast een crepe-verkoopster gaan zitten, kijken naar de handelingen (beslag, beleg, dubbelvouwen op de plaat, nieuw beslag zodat de crepes elkaar niet raken, de eerste crepe nog een keer dubbelvouwen en met een servetje overhandigen, etc.)

Patatje gehaald en van plan naar Digitalism te gaan maar uiteindelijk met Mayo besloten toch maar terug te gaan naar haar huis. Helaas moesten we nog een uur wachten voor de bus dus eerst nog een Irish Coffee gehaald (hmm…)

De volgende dag begonnen in Tent, bandjes rustige muziek zien maken. Was erg relaxed. Ik was er in m’n eentje, en Ike uit m’n huis ook dus we zijn even samen gaan zitten. Bunny Rabbit (leuk hiphop-achtig meisjesduo, pastte niet helemaal in de setting), Fixkes (aardige maar wat saaie gitaarpop + balads) en Camera Obscura (zou Belle and Sebastian-achtig moeten zijn. De muziek was vergelijkbaar maar een stuk minder grijpend/urgent wat het een beetje saai maakte. Het waren wel vrij volle composities dus dat was wel een leuke afwisseling).

Op perron Mozaïque oftewel Station Hofplein (een verlaten perron & kraakpand) moest ik toen vrijwilligen. Hier hadden ze een hiphop crowd gemixt met de Motel Mozaique gasten wat een leuke sfeer opleverde. Ik ben gestart met boven glazen/flesjes halen, daarna nog een heel aantal kratjes op en neer zitten slepen; ze hadden de bar aan de andere kant van de opslag gezet, dus je moest de trap van een perron op en een spoor oversteken met een volle krat. Warm dat het was :).. Op een gegeven moment was de diesel van het aggregaat vrijwel op tijdens een concert van Duvel Duvel; snel alle koelkasten en overbodige lampen uit en racen naar het tankstation om je bij het aggregaat staand te realiseren dat we de sleutel van de dieseltank niet hadden… Doh! Na heel wat gebel kwam er op het nippertje dan nog iemand met de sleutel, gelukkig! Na drie uur heen en weer geren/gesjouw kreeg ik een pizza (jeej!) en mocht ik bij het slaapproject gaan staan wat niet veel meer is dan een beetje opruimen en surveilleren.

Om tien uur klaar, dus, op naar Lantaren/Venster voor Akron/Family! Helaas, een gigantische rij… Dat was wel echt balen.. Ik was te moe om me te realiseren dat ik gewoon m’n vrijwilligersbandje moest misbruiken, dus ben ik naar Rodriguez in Schouwburg gegaan voor wat bleek soms aardige maar vooral gezapige blues. Vervolgens naar the Bees in Off_corso geweest maar dat kon me (mede door het slechte geluid) ook niet echt boeien. Na Patrick Wolf ook even te hebben doorstaan met z’n markante maar weinig boeiende rock ben ik vermoeid de twee-en-een-half uur durende reis naar huis aangegaan, helaas Amon Tobin missend…

Wat hou je er aan over? Vier dagen spierpijn (van het vrijwilligen) en een paar mooie herinneringen en nieuwe muziekkennis. En dat gratis!

Zoals je misschien wel of niet weet, kom ik over een maand (precies!) terug naar Nederland. Wat ik daar moet gaan doen qua werk is me eigenlijk nog niet echt duidelijk, ik heb al wel een paar werk-ideetjes, ik zal de komende tijd, maar vooral als ik terug ben maar eens echt kijken wat mogelijk is. Het ene gedeelte is geld in het laatje brengen met computerwerk, het andere deel is verkennend werken in het culturele circuit.

Computerwerk:

• programmeren voor m’n software project opdrachtgever,
• programmeren bij Q42,
• kijken of er een betaalde samenwerking met de Erasmus mogelijk is, i.v.m. m’n huidige project bij SACEMA,
• nog wat betaalde uren besteden aan het project van SACEMA.

Cultureel:

• filmtheater ‘t Hoogt, Springhaver of LHC,
• vrijwilligen bij Ekko,
• als er in de avond nog tijd over is vrijwilligen bij Theater Kikker,
• bij Motel Mozaïque vrijwilligen

Zijprojectjes:

• drummen met verschillende mensen, waaronder Paolo,
• Mayo is bezig met een kunstenaarscollectief, misschien kan ik daar een contributie aan brengen,
• met Hanneke eens wat tekenen, als ze het leuk vindt.

Nou, dat lijkt me eigenlijk wel meer dan genoeg voor nu! Ik heb even het plan gehad om ook naar een koksschool te gaan, maar dat lijkt me bij nader inzien maar niks: veel teveel vlees. Ook wilde ik misschien drumlessen gaan geven, maar daar ben ik nog niet goed genoeg voor vind ik. Eigenlijk wil ik nog eens les van een West-Afrikaan, daarna ben ik er wellicht zeker genoeg voor.

Als je nog iets interessants bedenkt om te doen, vertel!

Van 12 tot 15 april is er weer Motel Mozaïque in Rotterdam, een muziekfestival met een beetje kunst, theater en film eromheen. Twee jaar geleden ben ik geweest, eerder ook al naar Bazar Curieux van dezelfde organisatie. Veel onbekende, vage en veelal elektronische bands, dat kan niet fout gaan!

Ik ga met Donald/Bart en misschien Romke vrijwilligen, en al weet ik nog niet wat we nou eigenlijk moeten gaan doen, ik heb er zin in!